Gece-de Olur Umut-da

Kaç insan seyreder bir kış vakti

Pencereden karanlık bir geceyi.

Hadi seyretti diyelim neden?

Ağaç dalları çıplak, sallanan kuru bir yaprak yok,

Cırcır böcekler dahi şişirmiyor başı,

İnsan sevmese de özlüyor-muş- bazı şeyleri.

Durup karanlık geceyi izliyorsun işte.

İzlemek hangi anlama sığarsa

Yıldızlar bulutlar ardında oysa.

Bir ikisi var bir kulağıma küpe.

Yine de duruyor insan, pencere önü alışkanlıkları.

İç geçiriyor eskiden işlenmiş bir günaha

Ve yine iç çekiyor neden söylediğine anlam veremediği birkaç söze.

Derken bir yıldız kayıyor, inanmasa da bir dilek tutuyor insan.

Umut işte, karanlıkta da doğuyor…

***