Kayıp Şiir

Belki bir tatlıyı kaşıklayamayız  beraber ama

Katıksız acılar sunarım sana bu şehre gelirsen.

Faturası ödenmemiş şiirler yazarım adına, gözlerine bakarak

Senin mutluluğun benimkinden çok olan, sonra

Konuşmayı beceremesek de belki beraber susarız.

Bu şiiri pat diye yazmıştım, kaybettim iyi mi? Aklımda kalan ilk kısmı bu. Ağlayabilirim.

İçimden Geçtiği Gibi :)

Bir öğrenci olarak ben sınav dönemlerini hiç sevmedim, kalan son iki dönemde de seveceğimi düşünmüyorum ve yine o dönemlerden birinin içindeyim.

Geçtiğimiz hafta Başkentte hava, hep griydi. Gökyüzü sanki diğer renklere küs gibi. Her sabah yatağımda fırlar fırlamaz pencereye koştum hep aynı, bulutlar bulutlar. Hayal kurmama izin vermiyorlardı! Bu yüzden trip atıp bir daha ki sonbaharı sevmemeyi düşünüyorum. Bakalım sevgim olmadan ne yapacak 🙂

Bu hafta ki hava durumundan bahsetmek gerekirse de günlük güneşlik. Böyle tam tadında. Bir arkadaşın tabiriyle “Delirtecek!”. Buna çok güldüm dün. 😀 Ne diyordum ben? Heh hava o kadar güzel ki insanın içini ısıtıyor,çıkıyorsun sokağa için cıvıl cıvıl, sınava gitmek insana koymuyor bu yüzden:) Nasılsa mutlu oluyorsun. Öyle ki geçen güneş ışınlarının insanda bir hormonu falan etkileyip etkilemediğini, bunun araştırılması gerektiğini ve belki depresyonda ki insanlara tedavi için uygulanmasını falan düşündüm. Bazen olmadık şeyler düşünürüm ben işte 🙂 Hatta çok düşünüyorum bazen, yoruyor….

Yine güneşli güzel bir günde yurtta ders çalışan ben şu parçayı çok sevmeye başladım:)