Ağlayan Sabah

İçimde bir sabah ağlıyor.

Güneş nisyandan isyana doğuyor,

Gökyüzü bu nidada sarsılıyor.

Bir adam işleyeceği en büyük günaha giriyor.

Sabahın ayazı bedeni titretiyor da,

Arsız ruha dokunmuyor.

Sokaklar sağır, insanlar sağır,

Ve bu coğrafya da bu saatte,

Herkes uyuyor, uyurken yarı ölüyor.

Canlılık belirtisi bu yüzden,

Köşede ki ağacın

Sadece birkaç dal ve yaprağında.

Onun içindir ki göz göze değmiyor

Bir adam girdiği günahı mubah sayıyor.

Yazık adam sabahlara aldanıyor.

Oysa güneş aydınlatmak için doğuyor!

Reklamlar